Książka My, rowerzyści z Warszawy do nabycia w Milou.

Książkowa publikacja autorstwa Magdaleny Stopy portretująca środowisko warszawskich rowerzystów. Powstała m.in. dzięki programowi społecznych dotacji Wspieraj Kulturę. Mieliśmy przyjemność kibicować jej powstaniu. Teraz mamy zaszczyt zaoferować ją Wam.

myroJest to zapis rozmów z kilkudziesięcioma rowerzystami, animującymi warszawskie środowisko. To ludzie pełni niekonwencjonalnych pomysłów, przecierający nowe szlaki, zaskakująco optymistyczni. Większość z nich korzysta z roweru przez cały rok, bez względu na pogodę. Uważają, że jest wyjątkowym wynalazkiem, który nie tylko zmienia człowieka, aktywizuje go życiowo, ale staje się też narzędziem poważnych przemian społecznych. W XIX wieku przyczynił się do emancypacji kobiet, dziś wpływa na poprawę życia w wielkich miastach.

W książce opisane są też początki długiej historii warszawskich cyklistów, którą w 1866 roku rozpoczął  Edmund Perl. Jako pierwszy jeździł po mieście, na skonstruowanym przez siebie drewnianym, pomalowanym na czerwono trójkołowcu. Rok później pojawili się następni odważni, również na drewnianych, ale już dwukołowych welocypedach typy Michaux. Pierwsze w Warszawie wyścigi welocypedów odbyły się w Ogrodzie Krasińskich, w 1869 roku. Dwadzieścia lat po próbach Edmunda Perla, w 1886 roku, powołano Warszawskie Towarzystwo Cyklistów, pierwszą na ziemiach polskich organizację zrzeszającą miłośników jednośladów.

Książkę ilustrują czarno-białe fotografie wykonane przez Federico Caponiego, włoskiego fotografa, który od 2006 roku mieszka w Warszawie. Ilustracje uzupełniają zdjęcia archiwalne.

o autorach :

Magdalena Stopa jest autorką książek o Warszawie i jej mieszkańcach: „Rzemieślnicy warszawscy” (wspólnie z Janem Brykczyńskim, Vox Humana, 2007), „Kapliczki warszawskie” (wspólnie z Anną Beatą Bohdziewicz, DSH, 2009, „Słodka Warszawa” (Stopa Studio, 2009), „Ostańce. Kamienice warszawskie i ich mieszkańcy” tomy 1-3 (wspólnie z Janem Brykczyńskim, DSH, 2010, 2011, 2012), „Chleb po warszawsku” (wspólnie z Federico Caponim, Veda, 2012). Jest laureatką Nagrody Literackiej m.st. Warszawy (2011) i dwóch dyplomów honorowych Towarzystwa Przyjaciół Warszawy za najlepsze publikacje roku (2009-2010 i 2010-2011) w dziedzinie varsavianów.

Federico Caponi, fotograf. Ukończył filozofię na Uniwersytecie we Florencji. Współpracował z włoskimi teatrami, a także z producentami filmowymi i telewizyjnymi. Jest członkiem międzynarodowej, niezależnej grupy filmowej Dirty Poet Films. Autor fotoreportaży społecznych wykonanych w Indiach, Nepalu, Chinach, Włoszech oraz w Polsce. Publikował zdjęcia m.in. w „Przekroju”, „Rzeczpospolitej”, „Gazecie Wyborczej”, a także w publikacjach Teatru Narodowego w Warszawie. Mieszka w Warszawie od 2006 roku.